PAROHIJA JOŠICA-KAMENARI - HRAM SV. SAVE - LUŠTICA, KLINCI - HERCEG NOVI

web:

Paroh: Nikola Urdešić

Kontakt: 

Podružni hramovi:

O parohiji:

Luštica, vjeruju mnogi, može biti  mala sveta i maslinska gora, jer na poluostrvu je 20 hramova, 18 pravoslavnih i dva rimokatolička. Luštičani se o svim hramovima jednako staraju, obnavljaju ih i pohode s ljubavlju i poštovanjem kakvo zaslužuju, a paroh luštički Nikola Urdešić objašnjava to vjerovanjem da svetinja nikada ne može ostati sama.
Tolerancija, poštovanje bližnjeg, tradicije i vjere, Luštičanima je čini se prirođeno, mada je vjerovatnije da su se tome silom prilika i neprilika vijekovima sami učili. 

U riznici parohije luštičke, pored relikvija iz drugih luštičkih hramova, čuvaju se i stare knjige, sasudi, krstovi i ikone, koje su preživjele stradanja crkve Svetog Nikole: srebrni krst sa minijaturom u drvetu iz 1901. godine, dar Mitropolita Mitrofana Bana Jovanu Banu, svom sinovcu svešteniku; srebrno kandilo iz 1900. godine, poklon porodici Urdešić; ruska ikona Svetog Nikole iz 1890. godine poklon Ilije Palandačića; stari sasud iz 1931. godine. Ni crkvu Svetog Nikole nije zaobišao pokušaj nasilnog unijaćenja, tako da se i na njoj nalazio rimokatolički oltar, sve do vremena Episkopa boko-kotorskog Gerasima (Petranovića) kada su uklonjeni svi rimokatolički oltari sa pravoslavnih hramova. Iz ovog perioda sačuvano je jako puno pisanih tragova. U antropogeografskoj studiji „Boka” sveštenika Save Nakićenovića piše sledeće:

„Iz Dekreta dužda Franja Foskari od 11. jula 1446. godine, vidi se kakvi su odnosi bili i davani naputci da se iz Luštice protjeraju pravoslavni sveštenici. U dekretu istoga dužda od 22. maja 1455. godine, koji je bio upućen kotorskom biskupu Bernardu, naređuje se pored ostalog da se istome biskupu svaka pomoć dade, da može srpsko-pravoslavne sveštenike istrijebiti. I da se pravoslavni natjeraju, nek se odreknu zemalja, vinograda i maslina, osobito ovih crkava: Svetog Mihaila i Svete Marije u Prevlaci; Svetog Gavrila i Svetog Petra u Bogdašićima; Svetog Aleksandra u Lješkovićima; Svetog Luke i Svetog Nikole na Luštici. I sviju drugih crkava i crkvica koje je mitropolit pod sobom držao u selima predrečenim, i u drugim mjestima Boke“.

U knjizi „Luštica” dr Goran Komar o ovome piše: „Na izmaku 1548. godine pred biskupskim vikarom u Kotoru, vođen je jedan spor protiv sveštenika srpskoga obreda Brajana, koji je odbio da dopusti fratru Svete Marije od Otoka da služi u crkvi Svetoga Luke u Krtolima. Srpski sveštenik je tvrdio da nikada fratri ni drugi latinski sveštenici nisu služili u toj crkvi. On takođe tvrdi da luštički i lješevićki pop postupaju jednako, ne dozvolivši gradnju drvenog rimokatoličkog oltara. Pop Đuro, sin popa Vladislava iz Luštice, očigledno sveštenik iz Saborne crkve Svetog Nikole, takođe je izjavio da nije nikad čuo ni vidio latinskog popa da služi u njegovoj kapeli. Odbrana Pravoslavlja popa Đura iz Luštice bila je veoma tvrda i iscrpna. On je kazao da mu zakon brani primanje latinskog sveštenika, da on nikada ne služi u crkvama fratara nego u crkvama svoga reda. Zaista, ovo suđenje u Kotoru predstavlja primjer javne i uspješne odbrane bokeških sveštenika od nasrtaja kotorskog biskupa, koji je na mala vrata – ugradnjom oltara u srpskim crkvama, uvodio uniju.“

Fotografija:

Tekst: http://www.novosti.rs/vesti/planeta.